Szukaj na tym blogu

poniedziałek, 12 października 2015

Nie nasze niebo

Niebo to miejsce, które kojarzy nam się ze szczęściem, zasłużonym odpoczynkiem i wynagrodzeniem za życiowe trudy. Czy tak jest naprawdę? Tego nie wiemy, bo jak dotąd nikt stamtąd nie wrócił, by opowiedzieć jak jest w istocie. Póki co szukamy sobie namiastki nieba na obczyźnie. A że trochę obco – trudno. W końcu do odważnych świat należy.

Film Dariusza Gajewskiego „Obce niebo” to próba przybliżenia historii polskiej rodziny, która w poszukiwaniu szczęścia i dobrobytu wyemigrowała do Szwecji. Wiadomo, skandynawskie państwo opiekuńcze, wysokie zarobki, poszanowanie jednostki, brzmi pięknie. Żeby było jeszcze piękniej reżyser i współautor scenariusza umieszcza parę emigrantów małym sielskim miasteczku na północy kraju. To niestety tylko potęguje nieporozumienia na tle kulturowym. Okazuje się, że nadgorliwość państwa opiekuńczego jest gorsza od faszyzmu. W efekcie kilkuletnia Ula zostaje rodzicom odebrana przez opiekę społeczną. Czy rodzina odzyska córeczkę, czy też trafi ona do adopcji, podobnie jak 10 tysięcy innych dzieci rocznie?

wtorek, 29 lipca 2014

Always going forward – interview with Kathleen McInnis

Kathleen McInnis is a Film Festival Strategist and Publicity Consultant, specializing in World Cinema, Documentary and Short Films. She offers flexible fee structures, personalized service and expert guidance to films using the festival circuit as their launch. McInnis is currently the Film Curator and Director of Industry Programming at Palm Springs ShortFest. In 2014 she attended Off Camera Festival in Cracow where she gave a lecture on festival strategies.

I've heard what you said about the festival strategies in your workshop, but what kind of strategy would you recommend for an emerging filmmaker actually? For instance: I have done the film, it’s in the can, or on the disc, and now I’m looking for the right festivals to present the work.

This is a very good question and it’s complex too. The thing I suggest first for a filmmaker: Process it in three months' chance. When you finished the film, you made a list of what you want from your festival experience for yourself. And how you think your film will help you to achieve it. You look at the calendar. You seek for what are the best festivals, the greatest chance to give you what you want.

So – as for a filmmaker - my list of priorities is: I really want coverage in trade publications on my film. I really need a trade review. I need to sell my film. I look at the calendar and what deadlines I have to fulfill. Where the trade industry attends and they review from that screening. Where I have the chance to be in competition. Where is the festival? I have the chance to have it. This is how I would narrow the number of 5 thousand festivals.

wtorek, 1 lipca 2014

„The Echoes of Love” - recenzja książki


Hannah Fielding więcej miejsca niż na rozwój miłosnej historii poświęca powolnemu opisywaniu miejsc, przedmiotów i zwyczajów. Jest to więc pewna forma przewodnika po Wenecji i Toskanii, gdzie towarzyszą nam połączona gorącym uczuciem para bohaterów.

Książka została opublikowana w grudniu zeszłego roku a jej estetyczna okładka wyjątkowo przyciąga oko. Poszukiwaczki nie tylko książkowych wrażeń oraz miłośniczki Italii powinny być zachwycone.

Powieść ma intrygujący początek a wydarzenia opisane na okładce zawiązują akcję już na pierwszych stronach. Pochodząca z Wielkiej Brytanii główna bohaterka o imieniu Venetia, od lat mieszka w Wenecji, gdzie pracuje przy renowacji zabytków. W czasie karnawału ulega niebezpiecznemu zdarzeniu i poznaje tajemniczego Paola. Włoski amant odtąd będzie się wciąż przewijał przez jej życie – bądź w realnych wydarzeniach, bądź w jej wyobrażeniach. Dla spragnionych ucieczki od realnego życia autorka kreśli żywy, kolorowy i bogaty styl życia, w którym bohaterowie jadają zawsze w najlepszych lokalach, otaczają się luksusowymi przedmiotami i obracają w środowisku arystokracji ery Berlusconiego.

środa, 23 kwietnia 2014

Stanley Kubrick w Krakowie

W marcu 2014 mija 15. rocznica śmierci genialnego reżysera, co jest okazją do gruntownego zapoznania się z jego twórczością. W krakowskim Muzeum Narodowym rusza specjalna wystawa, na festiwal Plus Off Camera zawitają Christiane Kubrick i Jan Harlan, którzy będą towarzyszyć pokazom filmów reżysera, a Jan Harlan dodatkowo w ramach warsztatów dla filmowców poprowadzi wykład "Sztuka produkcji filmowej to oksymoron". Dla tych, którzy będą chcieli pogłębić wiedzę wydawnictwo Axis Mundi przygotowało polską edycję książki "Stanley Kubrick. Rozmowy", której autorem jest Gene D. Phillips. Premiera książki nastąpi niemal równocześnie z otwarciem wystawy.

środa, 8 stycznia 2014

Spielberg w świecie klocków LEGO

Już za miesiąc do kin trafi pełnometrażowa animowana produkcja spod znaku duńskich klocków pt. "LEGO Przygoda". Jej bohaterem ma być zwykły ludzik, który przypadkowo został wzięty za kogoś innego - opis fabuły brzmi prawie jak z filmu Hitchcocka, a postaciom głosu użyczyli takie sławy Will Ferrell, Morgan Freeman czy Liam Neeson. Nie jest to jednak pierwsza próba łączenia LEGO z przemysłem filmowym. Przed dekadą w sprzedaży ukazało się kilka zestawów zabawek z serii Studios, której patronem został sam Spielberg.
W skład produktu oprócz typowych klocków wchodziła miniaturowa kamera wideo oraz program do montażu na płycie CD. Jeden z największych zestawów oferował parodię sceny z San Diego z filmu "Jurrasic Park: Zaginiony świat", którą można było odtworzyć własnie za pomocą klocków. Rozstępująca się ziemia i zawalające się wieże pod wpływem ataku dinozaura można było filmować z dowolnych ustawień kamery. Następnie metodą animacji poklatkowej tak wykonane zdjęcia przenoszone były do komputera, gdzie ożywały za pomocą specjalnego programu do montażu, który posiadał bibliotekę klipów audio i wideo. Wśród zabawek na planie filmowym można było odnaleźć obok sprzętu i ekipy figurkę samego Spielberga, który swoim nazwiskiem reklamował również dodany do zestawu podręcznik reżysera.

poniedziałek, 25 listopada 2013

Nieśmiertelna formuła Jamesa Bonda

Przed laty w poszukiwaniu magicznej formuły dla wyprodukowania złota alchemicy próbowali różnych metod. Podobnie dzisiaj postępują filmowcy, którzy pragną stworzyć serię filmów mogącą okazać się żyłą złota. Nikt jednak nie odniósł takiego sukcesu jak twórcy filmów o Bondzie, którzy już od ponad półwiecza wciąż sprzedają na nowo tę samą historię.


Sequele filmów przygodowych jeśli nie są odpowiednio modyfikowane to już po paru częściach zaczynają nużyć. Producenci Broccoli i Saltzman - dysponujący prawami do niemal wszystkich opowiadań Iana Fleminga - od początku zakładali, że nie skończy się na jednym filmie. Aby zwiększyć szanse na sukces do roli reżysera zaangażowali weterana filmów wojennych, Terence’a Younga, który znakomicie się wywiązał z powierzonego mu zadania. Po projekcji „Doktora No” z gratulacjami zadzwonił do niego sam Orson Welles. Oznajmił też, że jego film zmienił gramatykę kina, lecz inni będą próbować imitować jego styl i wkrótce będą robić to lepiej. Twórca rewolucyjnego „Obywatela Kane’a” wiedział co mówił – pięć lat później sam wziął udział w niezbyt udanej parodii przygód Bonda pt. „Casino Royale”, która obok innych „podróbek” takich jak „Operacja Kid Brother” próbowała zdyskontować sukces agenta 007. Filmy z Bondem jednak faktycznie wpłynęły na gatunek kina przygodowego tworząc podwaliny pod późniejsze hity Arnolda Schwarzeneggera czy Bruce’a Willisa.

W CIENIU ARCHETYPÓW CARLA JUNGA
Profesjonalni scenarzyści są dobrze zaznajomieni z ideą Monomitu zaproponowaną przez Josepha Campbella. W swej książce „Bohater o tysiącu twarzy” antropolog przekonuje, że do prostej struktury o przygodzie można sprowadzić każdą historię, tak jak robili to przed wiekami nasi przodkowie przy ognisku. Bohaterów z kolei można przyporządkować do postaci archetypów istniejących w każdej kulturze. Campbell - na podstawie indukcyjnej analizy opowieści z różnych zakątków świata a także badań Carla Junga - zaproponował „Podróż bohatera” jako uniwersalny wzorzec opowieści. Pod model ten można dopasować większość współczesnych filmów, nie tylko rozrywkowych. Filmy z serii „Gwiezdnych Wojen” czy „Indiany Jonesa” (który był spielbergowskim odpowiednikiem Bonda) są najwierniejszym przeniesieniem tej teorii na ekran. Szczególne miejsce w ramach Monomitu znalazła dla siebie struktura filmów o Bondzie, charakteryzująca się specyficzną formułą. [...]

wtorek, 12 listopada 2013

Mistrzowie reżyserii: Ridley Scott

Ridley Scott to twórca o wyjątkowej wrażliwości artystycznej, a nastrój wizualny ma dla niego nie mniejsze znaczenie niż przesłanie kręconego filmu. Łącząc umiejętnie walory rozrywkowe z wyjątkową estetyką wciąż potrafi zapewnić prawdziwie filmowe emocje. Jego najnowszy film „Adwokat” zapowiada się równie atrakcyjnie.


OD REKLAM PO SUKCES W CANNES
Urodzony w Anglii Ridley Scott już od najmłodszych lat interesował się sztuką. Studiował grafikę i malarstwo, co miało duży wpływ na jego twórczość filmową. Jednak nim trafił do świata filmu założył własną firmę produkcyjną, gdzie wraz z Alanem Parkerem i swoim bratem Tony’m Scottem kręcił reklamówki. Praca przy ponad dwóch tysiącach spotów zapewniła mu niezbędny warsztat, a tworząc je pod określoną publiczność nadal mógł eksperymentować z ich formą. Jego filmy dla takich marek jak Chanel, Marlboro czy inspirowana orwellowskim „Rokiem 1984” reklama Apple przysporzyły mu wiele nagród i wyrobiły reputację perfekcjonisty.